مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) قرآن شناخت 2008-1987 6 2 2013 11 06 معیارهای نقد علامه طباطبایی بر آرای دیگر مفسران در ایجاز حذف 83 98 135 FA قاسم فائز دانشیار - علوم قرآن - ادبیات عرب طاهره چینی فروشان اصفهانی دکتری - علوم قرآنی دانشگاه مذاهب اسلامی 0009-0000-2356-5942 Journal Article 2014 05 28 “Conciseness technique of omission” has been often used in the Quran and is one of its important rhetoric methods to which scholars of Quranic sciences and interpreters have paid particular attention. Since interpreters are sometimes in disagreement on omission and omitted part in some Quranic verses, the present paper reviews Allamah Tabatabaii’s criteria for criticizing other commentators’ views. The research findings show that Allamah Tabatabaii has used in-text criteria such as not paying attention to correct intention of verse and syntactic role of word, the meaning of letters of meanings, context and rhetoric technique and out-text criteria such as jurisprudential differences and reference to incorrect traditions to criticize other commentators’ views and believes that these cases cause different or improper permutations in such a way that correct intention of verses is not extracted from them «ایجاز حذف» در قرآن فراوان به کار رفته و از شیوه های مهم بلاغی قرآن است که دانشمندان علوم قرآنی و مفسران به آن اهتمام ویژه ای داشته اند. ازآنجاکه مفسران گاه در برخی آیات برای حذف و تعیین محذوف هم عقیده نیستند، این پژوهش به بررسی معیارهای علامه طباطبایی در نقد آرای دیگر مفسران می پردازد.     از رهگذر این جستار برمی آید علامه طباطبایی با معیارهای درون متنی همچون توجه نکردن به مراد صحیح آیه و نقش نحوی کلمه، معنای حروف معانی، سیاق، فن بلاغی و نیز معیارهای برون متنی چون اختلافات فقهی و استناد به روایات ناصحیح، آرای دیگر مفسران را نقد کرده و معتقد است که این موارد موجب بروز تقدیرهای مختلف یا تقدیرهای نابه جا می شود؛ به طوری که مراد صحیح آیات از آنها استخراج نمی گردد. https://qoranshenakht.nashriyat.ir/sites/qoranshenakht.nashriyat.ir/files/article-files/5_7.pdf