مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) قرآن شناخت 2008-1987 8 1 2015 04 14 نقد و بررسی دیدگاه مفسران در توصیف انسان به هلوع در آیه‌ی 19 سوره معارج 73 89 161 FA محمدحسین شیرافکن عضو هیات علمی گروه عمومی دانشگاه علم و فناوری مازندران-بهشهر 0000-0003-2461-0228 محمد نقیب زاده استادیار - موسسه امام خمینی 0009-0003-7587-5282 امیررضا اشرفی دانشیار - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0009-0001-9673-4345 Journal Article 2014 12 02 In some verses, God has spoken of the creation of man in the best form, but in some other verses, like verse 19 of Surah Al-Ma'arij, it seems as if it speaks about a kind of shortcoming in his creation such as "Holu" which means "greedy". What is the mystery behind ascribing this attribute to man? Is this feature embedded in man’s nature? If so, how is this attribute compatible with the creation of man in the "best calendar" and the aim of man’s creation (achieving the perfection of nearness of God)? This paper examines the views of commentators on the verse 19th of Surah Al-Ma'arij and concludes that in itself, this attribute in man’s nature is not considered as a vice or virtue; it is rather a voluntary feature which can strengthen or weaken the virtues of man. خداوند در آیاتی، از آفرینش انسان در بهترین شکل سخن گفته؛ اما در برخی آیات، همچون آیه‌ی 19 سوره‌ی معارج، گویا از نوعی کاستی در آفرینش وی از جمله صفت «هلوع» به معنای «حریص» خبر داده است. سرّ نسبت دادن این  تعبیر به انسان چیست؟ آیا این ویژگی در سرشت انسان جای گرفته است؟ اگر چنین است، چگونه با آفرینش انسان در «احسن تقویم» و هدف آفرینش انسان (رسیدن به کمال قرب الهی) سازگار است؟ این مقاله به نقد و بررسی دیدگاه مفسران درباره‌ی آیه‌ی 19 سوره‌ی معارج پرداخته و به این نتیجه دست یافته که وجود این وصف در انسان به خودی خود رذیلت یا فضیلتی برای او نیست؛ بلکه این وصف با توجه به متعلق ارادی آن می تواند فضیلت ساز یا فضیلت سوز باشد. https://qoranshenakht.nashriyat.ir/sites/qoranshenakht.nashriyat.ir/files/article-files/4_10.pdf