@article {
author = {Amin, Mohammad reza},
title = {نقد دیدگاه نیکلای سینای درباره معنای قرآنیِ «أمّی»},
journal = {قرآن شناخت 35 ، پاییز و زمستان 1404},
volume = {18},
number = {2},
pages = {-},
year  = {2026},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {2008-1987},
eissn = {2980-8456},
doi = {10.22034/qoranshenakht.2026.5004217},
abstract = {},
keywords = {},
title_fa = {نقد دیدگاه نیکلای سینای درباره معنای قرآنیِ «أمّی»},
abstract_fa ={واژة «أمّی» از اصطلاحات بنیادین قرآن در تبیین نسبت وحی، نبوت و اعجاز است. نیکلای سینای در Key Terms of the Qur'an با رویکرد تاریخی‌ـ‌انتقادی، معنای «ناخوانا و نانویسا» را برساختة تفاسیر کلامی متأخر دانسته و «أمّی» را عنوانی هویت‌شناختی برای فاقدان کتاب آسمانی می‌داند. پژوهش حاضر با روش توصیفی‌ـ‌تحلیلی و با بهره‌گیری از تحلیل واژگانی، سیاقی، هرمنوتیکی و روایی، استدلال‌های قرآنی سینای را ارزیابی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد انحصار معنای «أمّی» در «غیر اهل کتاب» با شواهد زبانی و قرآنی سازگار نیست. منابع لغوی، غلبة استعمال واژه را در معنای باقی ماندن بر حالت نخستین و ناآشنایی با خواندن و نوشتن تأیید می‌کنند و کاربرد آن در بقره/78 نشان می‌دهد که این عنوان بر گروهی از بنی‌اسرائیل نیز اطلاق شده است؛ بنابراین، نمی‌تواند عنوانی صرفاً قومی باشد. همچنین، تحلیل عنکبوت/48 بر نفی ارتباط پیشین پیامبر (ص) با خواندن و نوشتن دلالت دارد و تقیید آن به کتاب‌های مقدس، مستند زبانی کافی ندارد. شواهد روایی و تاریخی نیز پیوند این واژه با نانویسایی و ناخوانایی را در سنت نخستین اسلامی نشان می‌دهند. بر این اساس، دلالت هویتی «أمّی» در برخی سیاق‌ها پذیرفتنی است، اما جایگزین معنای آموزشی آن نمی‌شود و قرائت انحصارگرایانة سینای از پشتوانة کافی برخوردار نیست.},
keywords_fa = {},
url = {https://qoranshenakht.nashriyat.ir/node/5004217},
eprint = {}
}