TY  - JOUR
    ID  - 5004217
    TI  - نقد دیدگاه نیکلای سینای درباره معنای قرآنیِ «أمّی»
    JO  - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)
    JA  - 6
    LA  - fa
    SN  - 2008-1987
        AU  - Amin, Mohammad reza
      AD  - استادیار
        Y1  - 2026
    PY  - 2026
    VL  - 18
    IS  - 2
    SP  - 
    EP  - 
      DO  - 10.22034/qoranshenakht.2026.5004217
    AB  - واژة «أمّی» از اصطلاحات بنیادین قرآن در تبیین نسبت وحی، نبوت و اعجاز است. نیکلای سینای در Key Terms of the Qur'an با رویکرد تاریخی‌ـ‌انتقادی، معنای «ناخوانا و نانویسا» را برساختة تفاسیر کلامی متأخر دانسته و «أمّی» را عنوانی هویت‌شناختی برای فاقدان کتاب آسمانی می‌داند. پژوهش حاضر با روش توصیفی‌ـ‌تحلیلی و با بهره‌گیری از تحلیل واژگانی، سیاقی، هرمنوتیکی و روایی، استدلال‌های قرآنی سینای را ارزیابی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد انحصار معنای «أمّی» در «غیر اهل کتاب» با شواهد زبانی و قرآنی سازگار نیست. منابع لغوی، غلبة استعمال واژه را در معنای باقی ماندن بر حالت نخستین و ناآشنایی با خواندن و نوشتن تأیید می‌کنند و کاربرد آن در بقره/78 نشان می‌دهد که این عنوان بر گروهی از بنی‌اسرائیل نیز اطلاق شده است؛ بنابراین، نمی‌تواند عنوانی صرفاً قومی باشد. همچنین، تحلیل عنکبوت/48 بر نفی ارتباط پیشین پیامبر (ص) با خواندن و نوشتن دلالت دارد و تقیید آن به کتاب‌های مقدس، مستند زبانی کافی ندارد. شواهد روایی و تاریخی نیز پیوند این واژه با نانویسایی و ناخوانایی را در سنت نخستین اسلامی نشان می‌دهند. بر این اساس، دلالت هویتی «أمّی» در برخی سیاق‌ها پذیرفتنی است، اما جایگزین معنای آموزشی آن نمی‌شود و قرائت انحصارگرایانة سینای از پشتوانة کافی برخوردار نیست.
    UR  - https://qoranshenakht.nashriyat.ir/node/5004217
    L1  -     ER  -