مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) قرآن شناخت 2008-1987 4 2 2012 02 05 بایستگی دانش بدیع در تفسیر؛ با نگاهی به تفسیر المیزان 7 34 82 FA محمد عشایری منفرد استادیار - گروه مترجمی مجتمع زبان، ادبیات و فرهنگ شناسی جامعه المصطفی العالمیه 0000-0002-8847-0554 Journal Article 2011 08 07 Since the early centuries of Islam one of the big concerns of Muslim scholars in interpretation and Quranic studies has been enumerating the necessary disciplines towards exegesis of the Quran. This issue has been dealt with in the introductions of most of commentaries as well as the works concerning Quranic sciences. It has been emphasized on rhetoric as one of the disciplines necessary for exegesis of the Quran. However, nowadays there is a serious argument about the distinction between exegesis of the Quran and aesthetics. Therefore the question arises whether rhetoric has its role merely in aesthetics or has its contribution to the exegesis of the Quran. Studying this topic towards reaching a clear result about the necessity of rhetoric towards interpretation of the Quran, the present article attempts to survey Al-Mizan Commentary and locate the position of rhetoric in the exegetical method of Allama Tabatabai. It will conclude that rhetoric is one of the necessary disciplines towards exegesis of the Quran and Allama has benefitted from this discipline in the process of interpreting divine verses از دیرباز یکی از دغدغه های دانشمندان تفسیر و علوم قرآن، شمارش دانش های بایسته در تفسیر بوده است؛ چندان که علاوه بر کتب علوم قرآن در دیباچه‌ی بسیاری از تفاسیر نیز به این دغدغه پرداخته شده است. علم بدیع از دانش هایی است که بر بایستگی آن در دانش تفسیر پافشاری شده است؛ اما امروزه که گسست بین تفسیر قرآن و زیباشناسی آن جدی گرفته شده، این مسئله مطرح می شود که آیا دانش بدیع، تنها در زیبایی شناسی قرآن تأثیر دارد یا اینکه در تفسیر قرآن نیز نقش آفرین است؟ این مقاله با انگیزه‌ی بررسی همین موضوع و برای رسیدن به نتیجه ای روشن درباره‌ی بایستگی دانش بدیع در دانش تفسیر می کوشد تا با نگاهی به تفسیر المیزان، به جایگاه شناسی دانش بدیع در روش تفسیری علامه طباطبایی بپردازد و نشان دهد که دانش بدیع از بایسته های تفسیر است و علامه طباطبایی نیز در فرایند تفسیر آیات الهی از این دانش بهره برده است. https://qoranshenakht.nashriyat.ir/sites/qoranshenakht.nashriyat.ir/files/article-files/1_2.pdf