مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) قرآن شناخت 2008-1987 4 2 2012 02 05 اختلاف قرائات و نقش آن در تفسیر از دیدگاه علامه طباطبائی 93 120 85 FA محمد فاکرمیبدی استاد - گروه تفسیر و علوم قرآنی، جامعه المصطفی العالمیه Journal Article 2011 08 07 One of the prerequisites of interpretation of the Quran is having access to the reading communicated by the holy prophet. Allama seems to believe that this type of reading is hidden among other variants. Thus he has paid attention to variant readings in order to restore the authentic one and taken it into consideration in authoring Al-Mizan. Rejecting the theory of successive narration of readings and considering them the only dominant ones, and not confining the authentic reading to Asim’s, he takes other readings into account too. According to Allama, there are three characteristics available in these readings: validity of the chain of transmission, following Arabic grammatical rules, and conformity with calligraphy of the codex. According to Allama, the evidence leading to restoration of the reading recognized by the holy prophet are more eloquency, context of the verses, morphological rules, consistency with the general idea of the verses, rational arguments, and traditions. Relying on the traditions of the infallible, Allama believes that they have ordered following the well known and dominant reading. Thus he relies on the readings attributed to the Infallible Imams only in supporting his own opinions or in interpreting the verses. ازجمله پیش نیازهای تفسیر قرآن در اختیار داشتن قرائت ابلاغ شده از سوی پیامبر است از نظر علامه طباطبائی(ره) این قرائت اکنون در میان قرائت های مختلف پنهان است و به همین جهت برای بازیابی آن به قرائت های مختلف توجه کرده و با توجه به آنها تفسیر گران سنگ المیزان را نگاشته است. وی با رد تواتر قرائات و تنها مشهور دانستن آنها و منحصر ندانستن قرائت صحیح در قرائت عاصم، به قرائت های دیگر نیز توجه دارد؛ چراکه به باور ایشان سه خصیصه صحت سند، موافقت با قواعد عربی و مطابقت با رسم مصحف در این قرائات وجود دارد. از نظر علامه، قرائن بازیابی قرائت پیامبر عبارت اند از: أفصحیت، سیاق آیات، قواعد صرفی، سازگاری با مفاد آیات، دلیل عقلی و نیز روایات. وی بر پایه روایات معصومین(ع) بر این باور است که ایشان به پیروی از قرائت مشهور فرمان داده اند و لذا از قرائت منسوب به ائمه(ع) تنها به عنوان مؤید یا به عنوان تفسیر آیات استفاده می کند. https://qoranshenakht.nashriyat.ir/sites/qoranshenakht.nashriyat.ir/files/article-files/4_4.pdf