مؤلفه هاي معنايي «يهود» در قرآن بر اساس روابط همنشيني

سال دهم، شماره اول، پياپي 18، بهار و تابستان 1396

محمود کريمي/ دانشيار علوم قرآن و حديث دانشگاه امام صادقعليه السلام                               karimii@isu.ac.ir

فاطمه شفيعي/ کارشناس ارشد علوم قرآن و حديث دانشگاه علوم و معارف قرآن کريم      shafiei712@yahoo.com

دريافت: 2/8/1395 ـ پذيرش: 15/1/1396

چکيده

يهود قومي است که در قرآن کريم در مقايسه با اقوام ديگر بيش از همه كانون بحث قرار گرفته و بارها به مخالفت و دشمني آنها با اسلام اشاره شده است. با توجه به فراواني ذکر اين قوم و نقل مکرر داستان بني اسرائيل در قرآن کريم، شناخت دقيق آنها براي جامعة اسلامي ضروري مي نمايد. بديهي است منبع اصلي در اسلام براي کسب اين شناخت، قرآن کريم است. يکي از شيوه هاي نوظهور در کشف مقصود و معناي قرآن در موضوعات مختلف، معنا شناسي واژه ها و عبارات قرآني است. بر اين مبنا، معنا شناسي «يهود» در قرآن، مي تواند شناخت دقيقي از اين قوم ارائه دهد. در اين مقاله، با کشف همنشين هاي هريک از واژه هاي دالّ بر «يهود» در قرآن و بيان فراواني آنها، مؤلفه هاي معنايي «يهود» در قرآن اعم از مؤلفه هاي اعتقادي، اخلاقي و عملي به دست  آمده  است. اين مؤلفه ها عبارت اند از: انکار خدا، تجاوزگري، پوشاندن حقايق، نافرماني در برابر خدا و پيامبران، گرايش به ماديات، تکبر، پيمان شکني، عداوت و دشمني، استهزا، ضلالت و اضلال، اختلاف، جهالت، ترس، حسادت و نفاق.

کليدواژه ها: يهود، بني اسرائيل، اهل کتاب، معنا شناسي يهود


.