تحليل واژگاني روح، نفس، قلب، فؤاد و صدر در قرآن و بررسي چندگانه يا متحد بودن آنها با تأكيد بر ديدگاه‌هاي علامه طباطبايي، آيت‌الله مصباح يزدي و آيت‌الله جوادي آملي

  • warning: Missing argument 1 for t(), called in D:\WebSites\nashriyat.ir\themes\tem-nashriyat\upload_attachments.tpl.php on line 15 and defined in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\common.inc on line 936.
  • warning: htmlspecialchars() expects parameter 1 to be string, array given in D:\WebSites\nashriyat.ir\includes\bootstrap.inc on line 862.
قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال دهم، شماره دوم، پياپي 19، پاييز و زمستان 1396

سيدمحمد حاجتي شوركي/ كارشناسي ارشد دين‌شناسي مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره                                   Hajati65@chmail.ir

حسين نقوي/ استاديار گروه اديان مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني ره

دريافت: 25/01/1395 ـ پذيرش: 09/06/1395

چكيده

واژه‌هاي روح، نفس، قلب، فؤاد و صدر در قرآن به ساحت دوم انسان اشاره دارند. نوشتار حاضر به روش توصيفي ـ تحليلي، به بررسي چندگانه يا يكي بودن مشارٌاليه آنها مي‌پردازد و با بررسي نظرات مفسران به‌ويژه علامه طباطبايي، آيت‌الله مصباح يزدي و آيت‌الله جوادي آملي، معياري نو براي تمييز مشارٌاليه آنها ارائه مي‌دهد. حاصل اينكه امر مجرد، پيش از تعلق به بدن، روح و پس از آن نفس ناميده مي‌شود. ميان اين دو و سه واژه قلب، فؤاد و صدر نيز تمايزي احساس مي‌شود. اين سه در كاربرد مطلق، همان معناي نفس يا روح را مي‌رسانند؛ ولي قرين با اوصاف، به مرتبه‌اي از مراتب روح يا نفس انساني اشاره دارند؛ يا اينكه روح و نفس همانند اسامي هستند كه به تمام حقيقت انسان اشاره دارند، ولي قلب و فؤاد و صدر همانند اوصافي هستند كه هرچند با نفس و روح متحدند، به تمام حقيقت انسان اشاره نمي‌كنند.

كليدواژ‌ه‌ها: ابعاد انسان، روح، نفس، قلب، فؤاد، صدر و وحدت قواي نفس.