ًQur'an Shinakht, Volume 18, Issue 2, No 35, Year 2025, Pages 7-27

    The Absoluteness of Textual Understanding

    Article Type: 
    Research
    Writers:
    ✍️ Mustafa Karimi / Associate Professor, Department of Exegesis and Qur’anic Sciences, Imam Khomeini Educational and Research Institute / karimi@iki.ac.ir
    dor 20.1001.1.20081987.1404.18.2.1.3
    doi 10.22034/qoranshenakht.2026.5003997⏳
    Abstract: 
    One of the fundamental challenges in Qur’anic exegesis is the question of whether understanding a text is absolute or relative. The central question is whether an absolute understanding, independent of the exegete’s presuppositions, can be attained. Employing a descriptive-analytical approach and a library-based method, this study examines the possibility of an absolute understanding of the Qur’an. Its aim is to provide a basis for adjudicating among different interpretations of the Qur’an and for benefiting from its guidance by demonstrating the possibility of access to the divine intent. The findings indicate that, on the basis of arguments such as the determinacy of word meaning through linguistic convention, the rule-governed nature of understanding, the possibility of certain understanding, and the Qur’an’s guiding purpose, absolute understanding is possible. Verses indicating reflection (tadabbur) and challenge (taḥaddī), as well as traditions prohibiting exegesis by personal opinion, also support this view. Consequently, the meaning of the text is fixed and determinate, and different understandings can be evaluated according to the criterion of attaining this final meaning. This principle plays an essential role in validating interpretations and preventing unregulated readings of the Qur’an.
    چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
    Title :مطلق بودن فهم متن
    Abstract: 
    یکی از چالش‌های بنیادین در تفسیر قرآن، مسئلۀ «مطلق یا نسبی بودن فهم متن» است. پرسش اصلی آن است که آیا می‌توان به فهمی مطلق، فارغ از پیش‌فرض‌های مفسر دست یافت یا خیر؟ این پژوهش با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و روش کتابخانه‌ای، امکان وقوعی فهم مطلق از قرآن را بررسی می‌کند. هدف، زمینه‌سازی برای داوری میان تفاسیر مختلف قرآن و بهره‌مندی از هدایتگری آن، با اثبات امکان دستیابی به مراد الهی است. یافته‌ها نشان می‌دهد بر اساس ادله‌ای چون تعین معنای الفاظ در اثر وضع، ضابطه‌مندی فهم، امکان فهم یقینی و هدف هدایت‌گری قرآن، فهم مطلق امکان‌پذیر است. آیات دال بر تدبر و تحدی و روایات نهی‌کننده از تفسیر به رأی نیز مؤید این دیدگاه هستند. درنتیجه، معنای متن ثابت و متعین است و فهم‌های مختلف بر اساس معیار دستیابی به این معنای نهایی قابل داوری‌اند. این مبنا در اعتبارسنجی تفاسیر و جلوگیری از قرائت‌های بی‌ضابطه از قرآن نقش اساسی دارد.
    References: 
    • قرآن کریم.
    • نهج ‌البلاغه. تصحیح صبحی صالح.
    • آخوند خراسانی، محمدکاظم (1409ق). کفایة الاصول. قم: مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث.
    • احمدی، بابک (1372). ساختار و تأویل متن. چ دوم. تهران: نشر مرکز.
    • انیس، ابراهیم (۱۳۷۰). رابطۀ لفظ و دلالت. ترجمۀ سیدحسین سیدی. کیهان فرهنگی، 81، 25-27.
    • ابن‌سینا، حسین‌ بن‌ عبدالله (۱۳۸۰ق). الشفاء، الالهیات. راجعه و قدم له ابراهیم مذکور. قاهره: شئون المطابع الامیریه.
    • ابن‌فارس، احمد بن زکریا (۱۴۱۱ق). معجم مقاییس اللغة. بیروت: دارالجیل.
    • اختیار، منصور (1348). معنی‌شناسی. تهران: دانشگاه تهران.
    • بابایی، علی‌اکبر و همکاران (۱۳۷۹). روش‌شناسی تفسیر قرآن کریم. قم و تهران: حوزه و دانشگاه و سمت.
    • باطنی، محمدرضا (1370). درباره زبان (مجموعه مقالات). تهران: آگاه.
    • پالمر، ریچارد ا (۱۳۷۷). علم هرمنوتیک: نظریه تأویل در فلسفه‌های شلایرماخر، دیلتای، هایدگر. تهران: نشر مرکز.
    • جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۱). شریعت در آینه معرفت. چ سوم. قم: اسراء.
    • حائری یزدی، عبدالکریم (۱۴۱۸ق). درر الفوائد. چ ششم. قم: مؤسسۀ النشر الاسلامی.
    • حسین‌زاده، محمد (1381). مبانی نظریه تعدد قرائت‌ها. قبسات، 23، 2ـ9.
    • حسین‌زاده، محمد (1395). معرفت‌شناسی. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1412ق). مفردات الفاظ القرآن. تحقیق صفوان عدنان داوودی. بیروت: الدار الشامیه.
    • سروش، عبدالکریم (1373). قبض و بسط تئوریک شریعت. چ سوم. تهران: صراط.
    • صدر، سیدمحمدباقر (۱۴۰۶ق). المجموعة الکاملة مؤلفات السیدمحمدباقر الصدر. بیروت: دار الکتاب اللبنانی.
    • صدر، سیدمحمدباقر (۱۴۱۰ق). دروس فی علم الاصول. تقریر سیدمحمود هاشمی. بیروت: دارالتعارف.
    • صدوق، محمد بن علی (۱۳76). الأمالی. تهران: کتابچى‏.
    • صدوق، محمد بن علی (۱۳۹۵). کمال الدین و تمام النعمة. تصحیح علی‌اکبر غفاری. تهران: الاسلامیه.
    • صفار قمی، محمد بن حسن (۱۴۰۴ق). بصائر الدرجات. قم: کتابخانۀ آیت‌الله مرعشی نجفی.
    • طباطبائی، سیدمحمدحسین (۱۴۱۷ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: جامعة مدرسین.
    • طوسی، محمد بن حسن (۱۳۵۸). الاقتصاد الهادی الی طریق الرشاد. تهران: جامع چهلستون.
    • طوسی، محمد بن حسن (۱۴۰۹ق). التبیان فی تفسیر القرآن. قم: مکتبة الاعلام الاسلامی.
    • عارفی، عباس (۱۳۸۳). تاریخچۀ نسبی‌گرایی در فلسفۀ علم. ذهن، ۱۹، 41ـ62.
    • عیاشی، محمد بن مسعود (۱۳۸۰ق). التفسیر (تفسیر العیاشی). تحقیق سیدهاشم رسولی. تهران: مکتبة العلمیة الاسلامیه.
    • فارابی، ابونصر (۱۳۶۱). اندیشه‌های اهل مدینه فاضله. ترجمۀ سیدجعفر سجادی. چ دوم. تهران: کتابخانۀ طهوری.
    • فیض کاشانی، محسن (۱۴۱۵ق). تفسیر الصافی. تهران: الصدر.
    • قدردان قراملکی، محمدحسین (۱۳۷۹). اسلام و تکثر قرائت‌ها. قبسات، ۱۸، 84ـ103.
    • کلینی، محمد بن یعقوب (۱۴۰۷ق). الاصول من الکافی. تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
    • لاریجانی، صادق (۱۳۷۰). معرفت دینی. تهران: مرکز ترجمه و نشر کتاب.
    • لاریجانی، صادق (۱۳۷۵). فلسفه تحلیلی (۳). قم: مرصاد.
    • مجلسی، محمدباقر (۱۴۱۲ق). بحار الانوار. بیروت: دارالوفاء.
    • مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۸۶). تعدد قرائت‌ها. چ سوم. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۹۱). آموزش فلسفه. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۹۵). راه و راهنماشناسی. بازنگری و تصحیح مصطفی کریمی. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • مصباح یزدی، محمدتقی (1394). پاسخ استاد به سؤالات جوانان پرسشگر. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
    • مطهری، مرتضی (۱۳۷۲). مجموعه آثار. ج۶ (اصول فلسفه و روش رئالیسم. تهران: صدرا.
    • موسوی خوئی، سیدابوالقاسم (۱۴۱۰ق). محاضرات فی اصول الفقه. تقریر محمد بن اسحاق الفیاض. قم: الهادی.
    • موسوی خوئی، سیدابوالقاسم (۱۳۹۴ق). البیان فی تفسیر القرآن. قم: الطبعة العلمیه.
    • واعظی، احمد (۱۳۸۹). درآمدی بر هرمنوتیک. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
    • واعظی، احمد (1390). نظریه تفسیر متن. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
    • هادوی تهرانی، مهدی (۱۳۷۷). مبانی کلامی اجتهاد در برداشت از قرآن کریم. قم: مؤسسۀ فرهنگی خانه خرد.
    • هرش، اریک دونالد (۱۳۹۵). اعتبار در تفسیر. ترجمۀ محمدحسین مختاری. تهران: حکمت.
    • هوی، دیوید کوزنز (۱۳۷۱). حلقه انتقادی. ترجمۀ مراد فرهادپور. تهران: گیل و روشنگر.
    Cite this article: RIS Mendeley BibTeX APA MLA HARVARD VANCOUVER

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Karimi, Mustafa. (2025) The Absoluteness of Textual Understanding. ًQur'an Shinakht, 18(2), 7-27 https://doi.org/10.22034/qoranshenakht.2026.5003997.

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Mustafa Karimi."The Absoluteness of Textual Understanding". ًQur'an Shinakht, 18, 2, 2025, 7-27

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Karimi, M.(2025) 'The Absoluteness of Textual Understanding', ًQur'an Shinakht, 18(2), pp. 7-27

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Karimi, M. The Absoluteness of Textual Understanding. ًQur'an Shinakht, 2025; 18(2): 7-27