ًQur'an Shinakht, Volume 18, Issue 2, No 35, Year 2025, Pages 203-225

    A Critique of Nicolai Sinai’s View on the Qur’anic Meaning of “Ummī”

    Article Type: 
    Research
    Writers:
    ✍️ Mohammad Reza Amin / Assistant Professor, Department of Exegesis and Qur’anic Sciences, Imam Khomeini Educational and Research Institute / amin@iki.ac.ir
    dor 20.1001.1.20081987.1404.18.2.11.3
    doi 10.22034/qoranshenakht.2026.5004217⏳
    Abstract: 
    The word “ummī” is one of the foundational Qur’anic terms in explaining the relation of revelation, prophethood, and miraculousness. In “Key Terms of the Qur’an”, Nicolai Sinai, adopting a historical-critical approach, considers the meaning “unreading and unwriting” to be the product of later theological exegeses and regards “ummī” as an identity-related designation for those lacking a revealed book. The present study, using a descriptive-analytical method and drawing on lexical, contextual, hermeneutical, and narrational analysis, evaluates Sinai’s Qur’anic arguments. The findings show that restricting the meaning of “ummī” to “non-People of the Book” is incompatible with linguistic and Qur’anic evidence. Classical lexical sources connect the meaning of “ummī” with remaining in one’s original state and unfamiliarity with reading and writing, and early narrational evidence confirms its connection with not writing and not reading. Moreover, according to Q 2:78, this designation is also applied to a group among the Children of Israel; therefore, it cannot be a merely ethnic designation. Furthermore, the analysis of Q 29:48 indicates the negation of any prior connection of the Prophet (PBUH) with reading and writing, and restricting it to sacred books lacks sufficient linguistic support. Narrational and historical evidence also show the connection of this word with non-writing and non-reading in the early Islamic tradition. Accordingly, the identity-related signification of “ummī” in some contexts is acceptable, but it does not replace its educational meaning, and Sinai’s exclusivist reading does not enjoy sufficient support.
    چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
    Title :نقد دیدگاه نیکلای سینای درباره معنای قرآنیِ «أمّی»
    Abstract: 
    واژة «أمّی» از اصطلاحات بنیادین قرآن در تبیین نسبت وحی، نبوت و اعجاز است. نیکلای سینای در Key Terms of the Qur'an (واژگان کلیدی قرآن) با رویکرد تاریخی ـ ‌انتقادی، معنای «ناخوانا و نانویسا» را محصول تفاسیر کلامی متأخر دانسته و «أمّی» را عنوانی هویت‌شناختی برای فاقدان کتاب آسمانی می‌داند. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ ‌تحلیلی و با بهره‌گیری از تحلیل واژگانی، سیاقی، هرمنوتیکی و روایی، استدلال‌های قرآنی سینای را ارزیابی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد انحصار معنای «أمّی» در «غیر اهل کتاب» با شواهد زبانی و قرآنی سازگار نیست. منابع لغوی کلاسیک، معنای «أمّی» را با باقی‌ ماندن بر حالت نخستین و ناآشنایی با خواندن و نوشتن پیوند می‌دهند و شواهد روایی کهن، ارتباط آن با ننوشتن و نخواندن را تأیید می‌کنند؛ همچنین طبق بقره: 78، این عنوان بر گروهی از بنی‌اسرائیل نیز اطلاق شده، بنابراین، نمی‌تواند عنوانی صرفاً قومی باشد. همچنین، تحلیل عنکبوت: 48 بر نفی ارتباط پیشین پیامبر(ص) با خواندن و نوشتن دلالت دارد و تقیید آن به کتاب‌های مقدس، مستند زبانی کافی ندارد. شواهد روایی و تاریخی نیز پیوند این واژه با نانویسایی و ناخوانایی را در سنت نخستین اسلامی نشان می‌دهند. بر این اساس، دلالت هویتی «أمّی» در برخی سیاق‌ها پذیرفتنی است، اما جایگزین معنای آموزشی آن نمی‌شود و قرائت انحصارگرایانة سینای از پشتوانة کافی برخوردار نیست.
    References: 
    • قرآن کریم.
    • آلوسی، محمود بن عبدالله (1415ق). روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم والسبع المثانی. بیروت: دارالکتب العلمیه.
    • ازهری، محمد بن احمد (1421ق). تهذیب اللغة. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    • امین، محمدرضا (1398). زبان قرآن و اوصاف آن از دیدگاه علامه مصباح. معرفت، 257، 33ـ50.
    • امین، محمدرضا (1392). مصلحت‌اندیشی قرآن کریم در اِخبار. قرآن‌شناخت، 11، 51ـ72.
    • امین، محمدرضا (1395). واقع‌نمایی گزاره‌های خبری قرآن کریم: نحوة اثبات و ادله. قرآن‌شناخت، 17، 43ـ73.
    • امین، محمدرضا (1399). دیدگاه روبین و تفسیر دخان مبین. قرآن‌شناخت، 2 (13)، 61ـ74.
    • ابراهیمی، ابراهیم و طهماسبی بلداجی، اصغر (1393). نقد و بررسی آرای مستشرقان دربارة امّی بودن پیامبر اکرم(ص). پژوهشنامه معارف قرآنی، 18 (5)، 157ـ180.
    • ابن‌عاشور، محمدطاهر (1420ق). التحریر والتنویر من التفسیر. بیروت: مؤسسة التاریخ العربی.
    • ابن‌عطیه، عبدالحق بن غالب (1422ق). المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز. بیروت، دارالکتب العلمیه.
    • ابن‌فارس، احمد بن زکریا (1404ق). معجم مقاییس اللغة. قم: مکتب الاعلام الاسلامی.
    • باقری، مهری و میراحمدی، عبدالله (1399). بررسی دیدگاه دکتر بدوی و آیت‌الله جوادی آملی پیرامون خاستگاه وحی با تکیه بر امّی بودن پیامبر(ص). مطالعات تطبیقی قرآن‌پژوهی، 10، 39ـ59.
    • باقلانی، محمد بن طیب (1421ق). اعجاز القرآن. بیروت: دارالکتب العلمیه.
    • بخاری، محمد بن اسماعیل (1410ق). صحیح البخاری. چ دوم. قاهره: لجنة احیاء کتب السنه.
    • بلاذری، احمد بن یحیی (1417ق). انساب الاشراف. بیروت: دارالفکر.
    • بلاشر، رژی (1370). در آستانة قرآن. چ سوم. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
    • بیضاوی، عبدالله بن عمر (1418ق). انوار التنزیل وأسرار التأویل. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    • ترمذی، محمد بن عیسی (1419ق). سنن الترمذی. قاهره: دارالحدیث.
    • حویزی، عبدعلی بن جمعه (1415ق). تفسیر نورالثقلین. چ چهارم. قم: اسماعیلیان.
    • دولت‌آبادی، معصومه (1389). مفهوم امّی بودن پیامبر(ص) و ادعای مستشرقان. قرآن‌پژوهشی خاورشناسان، 9 (5)، 45ـ76.
    • راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1412ق). مفردات ألفاظ القرآن. بیروت: دارالشامیه.
    • رامیار، محمود (1362). تاریخ قرآن. چ دوم. تهران: امیرکبیر.
    • رمانی، علی‌ بن عیسی (2008م). ثلاث رسائل فی إعجاز القرآن. قاهره: دارالمعارف.
    • صادقی تهرانی، محمد (1406ق). الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن والسنه. چ دوم. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
    • صدوق، محمد بن علی (بی‌تا). علل الشرائع. قم: مکتبة الداوری.
    • طباطبائی، سیدمحمدحسین (1352ق). المیزان فی تفسیر القرآن. چ سوم. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
    • طبرسی، فضل ‌بن حسن (1408ق). مجمع البیان. چ دوم. بیروت: دارالمعرفة.
    • طبری، محمد بن جریر (1422ق). جامع البیان عن تأویل آی القرآن. قاهره: دارالهجر.
    • طوسی، محمد بن حسن (بی‌تا). التبیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    • عسکری، ابوهلال (1428ق). تصحیح الوجوه والنظائر. قاهره: مکتبة الثقافة الدینیة.
    • فخر رازی، محمد بن عمر (1420ق). التفسیر الکبیر. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
    • فراء، یحیی ‌بن زیاد (1980م). معانی القرآن. چ دوم. قاهره: الهیئة المصریة العامة للکتاب.
    • فضل‌‌‌الله، سیدمحمدحسین (1439ق). تفسیر من وحی القرآن. چ سوم. بیروت: دارالملاک للطباعة و النشر و التوزیع.
    • فقهی‌زاده، عبدالهادی و همکاران (1396). تحلیل انتقادی دیدگاه محمد عابد الجابری دربارة مراد از امّی بودن پیامبر اکرم(ص). پژوهش دینی، 34، 5ـ21.
    • قمی، علی‌ بن ابراهیم (1404ق). تفسیر القمی. چ سوم. قم: دارالکتاب.
    • مسلم، ابوالحسین (1412ق). صحیح مسلم. قاهره: دار الحدیث.
    • مطهری، مرتضی (1369). پیامبر امّی. چ پنجم. تهران: صدرا.
    • معرفت، محمدهادی (1387). التفسیر الأثری الجامع. قم: التمهید.
    • نسائی، احمد بن علی (1411ق). السنن الکبری للنسائی. بیروت: دارالکتب العلمیه.
    • نولدکه، تیودور (2000م). تاریخ القرآن. بیروت: مؤسسة کونراد‌ ـ ‌ادناور.
    • همامی، عباس و شایسته‌فرد، رحمت (1391). نگاهی دوباره به مسألة امّی بودن پیامبر اکرم(ص)، پژوهش‌نامة قرآن و حدیث، 10، 59ـ83.
    • یوسفی‌مقدم، محمدصادق (1390). پیامبر ناخوانا و نانویسا. پژوهش‌های قرآنی، 68، 118ـ135.
    References: 
    • Nöldeke, Theodor (2013). The History of the Qurʾān. Brill, Leiden & Boston.
    • Sinai, Nicolai (2023). Key Terms of the Qur'an: A Critical Dictionary. Princeton University Press, Princeton, New Jersey.
    • Sprenger, Aloys (1851). The Life of Mohammad: From Original Sources. Presbyterian Mission Press, Allahabad.
    Cite this article: RIS Mendeley BibTeX APA MLA HARVARD VANCOUVER

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Amin, Mohammad Reza. (2025) A Critique of Nicolai Sinai’s View on the Qur’anic Meaning of “Ummī”. ًQur'an Shinakht, 18(2), 203-225 https://doi.org/10.22034/qoranshenakht.2026.5004217.

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Mohammad Reza Amin."A Critique of Nicolai Sinai’s View on the Qur’anic Meaning of “Ummī”". ًQur'an Shinakht, 18, 2, 2025, 203-225

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Amin, M.(2025) 'A Critique of Nicolai Sinai’s View on the Qur’anic Meaning of “Ummī”', ًQur'an Shinakht, 18(2), pp. 203-225

    APA | MLA | HARVARD | VANCOUVER

    Amin, M. A Critique of Nicolai Sinai’s View on the Qur’anic Meaning of “Ummī”. ًQur'an Shinakht, 2025; 18(2): 203-225